Verwacht geen met ijzer beslagen houten kist. Ook de schatkaart is vervangen, door hoogwaardige GPS-apparatuur. Geocaching is de moderne variant van schatzoeken. Deze speurtochten brengen je door de fraaiste streken van Nederland.

Door: Tom Rustebiel
Beeld: Tom Rustebiel
Voor: FietsActief

Het zijn schitterende dagen, die van de seizoenswisseling. De herfst begint de zomer nu toch echt te achterhalen in Nationaal Park Dwingelderveld. De zon schijnt fel, maar de herfstgeur is onmiskenbaar. Dauw in het bos, gekapt vers hout en dennen zorgen voor een heerlijk gezonde lucht. De vennen dampen, want de buitentemperatuur ligt ‘s ochtends vroeg ver onder die van het water.

Ergens in dit schilderachtige decor ligt een schatkist. Maar waar precies? Een kleine 30 kilometer vanaf het startcoördinaat, dat is zeker. Maar de tussenpunten worden bepaald door onderweg puzzels, vragen, cryptogrammen of raadsels op te lossen. Soms is dat kinderlijk eenvoudig, maar er zitten ook echte breinbrekers tussen. Steeds vormt de goede oplossing een nieuw co√∂rdinaat, waar het volgende ‘waypoint’ bepaald moet worden. Deze nieuwe codes staan bijvoorbeeld op een papiertje, verstopt in een fotorolletje in de muur. Of onder de grond, in een plastic box. Zo voert de route verder, met steeds nieuwe opdrachten.

Nederland telt ruim 60 van deze fietscaches. Eén daarvan is de ‘Ronde van Malyenki’ zoals de route over het Dwingelderveld heet op de site geocaching.com. Het Groningse echtpaar Stoffer en Lina Visser doet onder de teamnaam Dender nu zo’n twee jaar aan Geocaching. ‘De combinatie van het spel, de natuur en het fietsen maakt het voor ons zo leuk’‚ aldus Stoffer Visser.

‘Van wie is dit kunstwerk?’, luidt de eerste vraag op het startpunt. Met de oplossing van deze vraag moet het volgende coördinaat compleet gemaakt worden: WP2: N 52¬∞ 48.?07 E 006¬∞ 27.186. Daarbij is ? de letterwaarde van de vierde letter. Het blijkt een gemakkelijk begin. De kunstenaar heet Wlackislaw Sasjev, de c is goed voor drie punten. Hiermee is de tweede locatie bekend, die ruim een kilometer verderop ligt.

‘Bij deze route gaat het vooral om het fietsen’‚ aldus Visser. ‘De puzzels zijn relatief simpel waardoor je snel verder kunt. Op de site kun je zien hoe moeilijk een cache is. Soms moet je wel een uur zoeken voor je verder kunt. Daar houden wij niet zo van, we willen ook wat van de omgeving zien.’

De route gaat voort door het prachtige gebied. Rechts van het pad zijn de bosschages bijzonder dicht, links ligt een onmetelijke vlakte met meertjes, schapen en een verdwaalde boom. Een buizerd vliegt laag over konijnen sprinten weg.

Het volgende punt is dan ook zo bereikt. Hier luidt de opdracht: Hoogeveen -1. De ANWB-paddenstoel geeft aan dat Hoogeveen tien kilometer verderop ligt, waardoor duidelijk is dat het cijfer negen ingevuld dient te worden op de ontbrekende plek. Nauwkeurig wordt het volgende waypoint ingevoerd, totdat een luid geblaat de concentratie verstoort. Een Drents heideschap nadert vanachter en kijkt verbaasd naar de puzzelaars. Fanatieke cachers zijn dergelijke verwondering wel gewend. Vooral bij stadscaches zijn de blikken van omstanders vermakelijk, wanneer de schatzoeker brievenbussen, struikjes, muren en hekjes verkent.

Rekenfout

Vanaf deze paddenstoel wordt de ruim 1300 vierkante meter grote heide doorkruist. Een pad van circa twee kilometer dwars door de open vlakte. De uitzichten zijn wijds, de stilte nog steeds oorverdovend. Slechts de hond van de schaapsherder verstoort de rust. Hij jaagt 50 Drentse heideschapen voorzichtig op, richting de kooi. Een volgende vraag heeft hier betrekking op. Door de vraag ‘wat vind je hier’ goed te beantwoorden met ‘schaapskooi’ wordt het volgende coördinaat ontsluierd.

Vervolgens trekt de route door een duinachtig gebied over een glooiend fietspad richting waypoint 7. Hier ontstaat enige verwarring. De pijl van het GPS-apparaat wijst rechtdoor, maar er is geen pad te zien. ‘Hebben we een rekenfout gemaakt?’, vraagt Lina Visser zich hardop af.

Dat blijkt niet het geval. Na wat heen en weer fietsen langs de bosrand ligt er dan toch een pad wat in de goede richting lijkt te lopen. De volgende vraag: ‚ÄòWat is het nummer van de paardenstoel? Tel de cijfers op totdat er één cijfer overblijft. Wederom verwarring. Het echtpaar overlegt.

Staat er een fout in de beschrijving? Moet het niet gewoon paddenstoel zijn? En wat is een paardenstoel? Stoffer Visser voert de coördinaten in zijn GPS-apparaat in, wat resulteert in een punt twee kilometer verderop. Het ietwat modderige pad leidt naar een kruispunt in het bos. Dat is al verdacht, een fietscache zou over goed begaanbare paden moeten gaan.

De volgende vraag: Appelscha stapeltellen tot er één cijfer overblijft. In geen velden of wegen is echter een bord of iets anders over dit Friese dorp te vinden.

Mangrove

Terug naar het vorige punt, waar een nieuwe berekening wordt gemaakt. Het GPS-apparaat komt met een merkwaardige locatie op de proppen, zo’n negen kilometer verderop. ‘Dat kan niet kloppen, want dan wordt de lengte wel heel erg overschreden’‚ weet Lina Visser.

Opeens valt het kwartje. Na goed zoeken staat er een routebordje op een paaltje met de naam ‘paardenstoel’ het bijbehorende cijfer maakt het coördinaat nu wel compleet.

De volgende puzzels waren van dezelfde aard en leverden verder geen problemen op. Via een fraai slingerend schelpenpad is het dan nog zo’n drie kilometer naar de schatkist. Het gebied is ook hier weer duinachtig. De korte heuveltjes maken de passage enerverend. Het gaat op en af, de snelheid loopt op. Maar in de bochtjes is het oppassen want de knisperende beukennootjes en gevallen bladeren maken het pad glad. Een bruggetje leidt het fietspad door een moerasachtig gebied, dat nog het meest lijkt op een mangrove uit de jungle. Kale bomen staan hier een halve meter onder water, waterplanten drijven eromheen.

Schatkist

De schatkist ligt nu vlakbij, de fietsen worden aan de kant gezet. Er staat door het zoeken en omrijden al 35 kilometer op de teller. ‘Ook dat is geocachen, je maakt bijna altijd wel ergens een fout. Maar altijd krijg je de mooiste plekjes van de regio te zien, via een route die is uitgezet door een lokale specialist’‚ stelt Stoffer Visser.

Her en der liggen stapels met takken, dichte dennen omgeven de eindlocatie. Het GPS-apparaat heeft een kleine afwijking, die in het bos kan oplopen tot een paar meter. Het is dan ook even wennen, het apparaat reageert altijd met een kleine vertraging op de genomen stappen. Maar de Vissers hebben ervaring. ‘Vaak is snel duidelijk waar de schat ligt. Een onnatuurlijke stapel takken, graszoden of stenen verraadt vaak de kist’, vertelt Stoffer Visser. Hier is dat anders, de zoektocht wordt bemoeilijkt door het gevallen blad. Na een kwartiertje zoeken roept Lina Visser opeens ‘Ja!, hier ligt-ie!’ Onder een boom komt een metalen legerbox tevoorschijn. De teamnaam met een korte omschrijving van de tocht wordt in het routeboek gezet. Team Dender is een leuke fietsdag én een punt rijker. Missie volbracht!

Wedstrijdcachers

Enkele geocachers maken van het spel een wedstrijd. Want wie als eerste een gevonden schat logt krijgt punten voor de ranking. Een tweede element vormen de travelbugs. Dit gecodeerde item moet de vinder weer verstoppen in een andere cache. Het doel is dat de bug zoveel mogelijk kilometers aflegt, liefst over de hele wereld. Kijk voor fietscaches en meer informatie op www.gpsgek.nl

Geschreven voor FietsActief. Hét tijdschrift voor de recratieve fietser. Publicatie in oktober 2010.

Tags: Appelscha, drenthe, Dwingelderveld, FietsActief, Geocache, geocaching, gps, Malyenki, multicache, reisjournalist, ruinen, schaapskudde, stapeltellen, travelbug